Austria

Opis - ciąg dalszy

Muzea i galerie

Najlepsze zbiory sztuki mieszczą się w Wiedniu. W Museumsquartier (Dzielnica Muzeów), gdzie działa też wiele lokali, można do woli napawać się i sztuką, i miejską atmosferą. Odnowiona dużym nakładem Albertina to imponujące siedlisko sztuki, a okazały Palais Liechtenstein słusznie reklamuje się jako \\\"świątynia barokowej radości życia\\\", prezentując sztukę w niepowtarzalny sposób, integralny i kompleksowy: muzyka, taniec, artystyczny wystrój wnętrz, nawet ogrody stanowią tu oprawę dla wspaniałej kolekcji księcia Adama von Liechtenstein. W takiej scenerii dzieła Rafaela, Rubensa, Rembrandta, van Dycka czy Halsa zyskują całkiem nowy wymiar. Trzeba też wstąpić do Kunsthistorisches Museum i Naturhistorisches Museum, zawsze wartych polecenia nie tylko ze względu na interesujące eksponaty, ale także piękną architekturę gmachów oraz do Haus der Musik, supernowoczesnego parku tematycznego z siedmioma fascynującymi strefami. Można tu nie tylko posłuchać muzyki i poznać życie sławnych kompozytorów, ale także ująć batutę i za pomocą programu \\\"wirtualny dyrygent\\\" poprowadzić Filharmoników Wiedeńskich . Szukając czegoś bardziej osobliwego, warto zajrzeć do Josephinium, wiedeńskiego Muzeum Historii Medycyny albo też odwiedzić Bestattungsmuseum (Muzeum Ceremonii Pogrzebowych), w którym 600 eksponatów dokumentuje wszelkie wytwory kultu zmarłych (oprócz strojów żałobnych, szarf i akcesoriów nagrobnych w placówce zgromadzono najrozmaitsze modele urn, sarkofagów i karawanów, łącznie z \\\"oszczędnościową\\\" trumną wymyśloną przez Franciszka Józefa, z atrapą dna umożliwiającą powtórny pochówek). Nie można też pominąć Zentralfriedhof, cmentarz a Centralnego, którego André Heller nazwał \\\"afrodyzjakiem dla nekrofilów\\\". Cmentarz zajmuje obszar 2,4 km2 i jest największą nekropolią w Europie. Jest to miejsce spoczynku słynnych osobistości, takich jak Johannes Brahms, Johann Strauss ojciec i syn, Ludwig van Beethoven, Wolfgang Amadeus Mozart (tablica pamiątkowa), Franz Schubert, Curd Jürgens czy Helmut Qualtinger, który wypowiedział słynne słowa: \\\"W Wiedniu musisz umrzeć, żeby wypito za twoje zdrowie. Ale potem żyjesz długo\\\".

Pałace

W Wiedniu najpiękniejsze są oczywiście Schönbrunn z olbrzymim parkiem i barokowymi komnatami oraz potężny Hofburg z licznymi kolekcjami muzealnymi. W Salzburgu warte obejrzenia są pałace Mirabell, z pięknymi ogrodami, oraz Hellbrunn, ze wspaniałymi fontannami. Nie można także ominąć zamków Eggenberg w Grazu i Ambras w Innsbrucku.

Kuchnia

Tradycyjna kuchnia austriacka jest bardzo ciężka i obfituje w dania mięsne. To, co gotuje się, dusi i smaży w garnkach i rondlach Austrii i naddunajskiej metropolii, jest dziedzictwem dawnej wielonarodowej
monarchii. Gulasz wywodzi się z Węgier, knedle z Czech, a sznycel wiedeński z Mediolanu.
Nazwy regionalnych specjałów podane poniżej mogą się różnić zależnie od regionu.
Zupa jest standardowym daniem rozpoczynającym posiłek, szczególnie w menu dnia. Markknödelsuppe to rosół ze szpiku kostnego z kluseczkami, a Frittatensuppe, kolejna austriacka specjalność, to bulion z pokrojonym naleśnikiem.
Knedle (Knödel) są stałym elementem wielu dań. Pojawiają się w zupach, deserach oraz w daniach głównych. Wyróżniają się głównie rodzajem nadzienia, np. z wątróbki (Leberknödel) lub chleba (Semmelknödel).
Nockerln (zwane czasem Spätzle, głównie w zachodniej Austrii) to drobny makaron domowej roboty o smaku podobnym do knedli. Z kolei Nudeln to normalny makaron wstążki, z wyjątkiem tego podawanego do zup (wtedy są to nitki). W Karyntii makaron zwija się w kulki i łączy serem (Käsnudeln). Käsnocken, Kässpätzle i Käsknödel to potrawy odznaczające się podobnym smakiem.
Ziemniaki pojawiają się najczęściej w postaci frytek (Pommes), gotowanej (Kartoffeln), smażonej (Bratkartoffeln) oraz jako Geröstete, czyli krojone w plastry i podsmażane. Erdapfel to po prostu inna nazwa ziemniaków.
Mięso i ryby Wiener Schnitzel to najbardziej znany produkt wiedeńskiej sztuki kulinarnej, podawany wszędzie, nie tylko w Wiedniu. Jest to panierowany (otaczany w jajku, tartej bułce i smażony) kotlet z cielęciny (Kalb), albo tańszy z wieprzowiny (Schwein). Od czasu do czasu pojawiają się różne odmiany tego kotleta, na przykład z indyka (Puten).
Równie popularny jest mięsno-warzywny gulasz (Gulasch), podawany z dużą ilością sosu przyprawionego papryką. Papryka pojawia się w wielu innych potrawach, ale trzeba pamiętać, że Gefüllte Paprika to owoc pieprzowca nadziewany mięsem i ryżem.
Kurczaki są serwowane pod różnymi nazwami: Geflügel (drób), Huhn (kura) lub Hähnchen (kurczak) i zwykle w formie smażonej (Backhuhn) albo pieczonej (Brathuhn). Olbrzymia różnorodność kiełbasek (Wurst) jest sprze- dawana nie tylko w ulicznych kioskach. Wołowina (Rindfleisch), baranina (Lammfleisch) oraz wątróbka (Leber) są głównymi składnikami wielu potraw. Kümmelfleisch to wieprzowy gulasz przyprawiony kminkiem, Krenfleisch - wieprzowina z chrzanem, Tafelspitz - gotowana wołowina często serwowana z Apfelkren (sosem jabłkowo-chrzanowym).
Austriacy bardzo lubią jeść te fragmenty zwierzyny, które inne narody ignorują. Beuschel jest smaczną potrawą z cielęcych płuc, serca, wątroby i śledziony w gęstym sosie, podawaną zwykle z knedlami chlebowymi. Tiroler Bauernschmaus to wybór mięs z surówką z kiszonej kapusty, ziemniakami i knedlami.Powszechnie serwowanymi rybami są pstrągi (Forelle), szczupaki (Hecht), sandacze (Fogosch) oraz karpie (Karpfen). Saibling (złotopstrąg) jest rybą słodkowodną odławianą w miejscowych strumieniach, która smakuje podobnie jak pstrąg. Wiedeńskie kiełbaski, würstelstand, czyli kiosk z kiełbaskami, to prawdziwa instytucja. Jej repertuar obejmuje klasyczną Haasse (biała kiełbasa), tłustą Bratwurst oraz Leberkäs i Käsekrainer (pieczona kiełbasa z wkładką z sera), do tego ostra musztarda i peperoni. Późną nocą budka z kiełbaskami staje się na wskroś wiedeńskim miejscem spotkań i przełamywania barier. Zagryzają tam wspólnie kiełbaski elegancko ubrani bywalcy balów i opery, taksówkarze, podchmielona młodzież czy pracownicy przedsiębiorstwa oczyszczania miasta. Najsłynniejsze kioski są na placu Am Hof i przy Staatsoper w Wiedniu.

Wybrane imprezy

Perchtenlaufen (6 I, region salzburski), są to niewątpliwie jedne z najdziwniejszych zabaw austriackich, którym towarzyszą najprzeróżniejsze stroje (np. mężczyźni przebrani za kobiety) oraz pogańskie obrzędy zwiastujące niedaleki koniec srogiej zimy. Według tradycji zwiastujący koniec surowej zimy Perchtenlaufen miał zapewnić dobrobyt i udane zbiory w nadchodzącym roku. Tysiące ludzi wylegają na ulice, żeby zobaczyć jedną z najsłynniejszych parad w Pongau, która każdego roku ma miejsce w innym mieście (2002 r. w Bad Gastein, 2003 r. w Altenmarkt, 2004 r. w Bischofshofen, 2005 r. w St Johann im Pongau). Mężczyźni kołyszą się w rytm melodii, przechodząc ulicą z wymyślnymi nakryciami głowy, z których największe ważą chyba do 50 kg. Odziani w jaskrawe kostiumy z lusterkami odstraszające złe moce, wiodą ze sobą gromadę innych odmieńców z maskami na twarzach. Są tu dobre duchy z gałązkami brzozowymi w rękach, złośliwe diabły i młodzi mężczyźni w damskich strojach (kobietom, zgodnie z dawną tradycją, nie wolno brać udziału w paradach). Nastrój zabawy udziela się dosłownie każdemu.
Wielkie Święto Czekolady (pierwszy tydzień VII, Bludenz, Vorarlberg)
Warto przyłączyć się do tego hedonistycznego obżarstwa czekoladą, będącą austriacką specjalnością. Święto to organizuje się szczególnie z myślą o dzieciach - wszystkie zaprasza się do zabaw i zawodów. Warto brać w nich udział, ponieważ jako podziękowanie dostaje się porcję pyszności. Co roku na nagrody przeznacza się 1000 kg wyrobów czekoladowych, a zwycięzca zabiera z sobą tyle czekolady, ile sam waży.
Spotkania w Lederhosen (początek VIII, Windischgarsten, 50 km na południe od Linzu) Chodzi o ogólną zabawę i miłe spędzenie czasu. Legenda głosi, że owe tańce wywodzą się ze starożytnych rytuałów płodności. Najwidoczniej całe to klaskanie i klepanie miało imitować ludzi pracujących w zaśnieżonych Alpach, wykonujących podobne gesty dla pobudzenia krążenia. Tak samo działają płaszcze i rękawiczki, ale ten pomysł wydaje się weselszy.
Festival Rauchkuchldumpling (koniec IX, St Johann w Tyrolu) Warto skosztować trochę klusek przygotowywanych w ilości 20 tys. sztuk przez 18 kucharzy i wystawionych wzdłuż ulic St Johann z okazji Święta Klusek. Osoby pragnące zdobyć przepis na to tradycyjne austriackie danie przekonają się, że nie tak łatwo namówić mistrzów kuchni do uchylenia rąbka tajemnicy. Szczegóły dotyczące składników i ich proporcji są często ściśle strzeżoną tajemnicą zawodową. Pozostaje jej samodzielne odgadywanie w trakcie konsumpcji.